تا شقایق هست زندگی باید کرد ....

معجـــــزه ... !؟
نویسنده : بهاره , ص - ساعت ٥:٥۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٧ فروردین ۱۳٩٠

              تـو مثـل یـه خواب خوبـی

            مثــل یـه رویــای صــادق

            تـو همـیشــه مهـربـونـی

             عـاشـقی مثـل شَقــایق

             تـو بـَرام همیـشـه راهـی

              کـه بــرم تــا بـی نَهــــایـت

                یــه بَهـــونــــۀ قشـنـــگـی 

              کـه بـمــونــم تــا قیـــــامت

              تـو همــون مُعجــزه ای کـه

               اومــدی تــو سَـرنــوشتـــم

                هَمــونـی کـه تــوی فــالـم 

              خـط بـه خـط اَزش نـوشتم

               تــوی شبـــهای سیـــاهــم 

              تــویی اون مَهتــــابِ زیبــــا

               تـــوی آسمـــونِ قـلبـــــــم

               می تـابی ؛ همیشه ؛ هرجا

               واســه ی اِســـمِ قَشنــگت

               می ســازم هـــزار تَـــرانــه

                بـَرا مـونـدن پیـشِ چشمــات

                می یــــارم هـــزار بَهـــــــانه

                 تـو بَــرام مثـل یـه خورشیــد 

                 گــرمی و همیـشــه پُــر نـور

                  هر چی تاریکی و سرماست  

                آب میشن ؛ اَزم می شن دور

                 اگـــه روزی تـــو نبـــــاشـی 

                می شکنــم ؛ آروم می بـارم

                 مـن کــویـرم ؛ تـویی بـــارون 

                 بی تـو مـن تــاب نـمی یــارم 

                 اَمـا مـن ؛ مـن اون ستـاره م

                 کــه بـی تـو نـــوری نــدارم

                  بی طُلــوعِ گــرمِ تــو ؛ مـن 

                 مــاهِ مـن ؛ جـو نی نــدارم

                  کـاش می شـد بمـونی پیشـم 

            واسـه یک عمـر ؛ تـا قیـامت

             تِشنـه تَـم ؛ سَـرابِ مـن بـاش 

            اَز اَلان تــــا بـی نَهـــــــایــت


comment نظرات ()